Dwie powierzchnie stykają się pod kątem (zwykle 90°), a spoina jest układana jako trójkąt w narożu. Nie wymaga przygotowania krawędzi i jest najbardziej ekonomicznym typem złącza.

Obie krawędzie są ukosowane, tworząc kształt V. Najczęstsze przygotowanie jednostronne dla materiału o grubości ok. 3–20 mm.

Dwa elementy układane są krawędź do krawędzi bez ukosowania. Stosowane na cienkich materiałach (zwykle do ok. 4 mm), gdzie pełne przetopienie osiąga się z jednej strony.

Jedna krawędź jest prosta, druga ukosowana. Stosowane, gdy tylko jedna strona może być obrabiana, lub w złączach teowych wymagających przetopu.

Rowek V z prostą przylgą u dołu, dającą lepszą kontrolę grani i zmniejszającą ryzyko przepalenia.

Rowek jednoskosowy, którego ukosowana strona posiada dodatkowo przylgę. Częsty w złączach teowych i narożnych o wysokich wymaganiach wytrzymałościowych.

Blachy leżą równolegle i są spawane wzdłuż wspólnej krawędzi. Odpowiednie dla cienkich materiałów niepoddanych dużym obciążeniom.

Górna blacha ma okrągły otwór (korek) lub podłużną szczelinę wypełnianą spoiwem, aby połączyć ją z blachą pod spodem.

Przygotowanie w kształcie U z zaokrąglonym dnem. Wymaga mniej spoiwa niż rowek V przy grubych blachach i zapewnia bardziej równomierny rozkład ciepła.

Tylko jedna krawędź ma kształt U. Stosowane, gdy tylko jedna strona może być przygotowana, często w grubych złączach teowych.

Zaokrąglona krawędź styka się z płaską powierzchnią. Częste przy spawaniu rur lub profili kształtowanych do płaskiej blachy.

Dwie zaokrąglone krawędzie (np. profile lub rury) stykają się, tworząc naturalny kanał w kształcie V wypełniany spoiwem.

Obie krawędzie są podniesione tworząc kołnierz, który następnie zostaje stopiony. Stosowane na cienkiej blasze bez spoiwa.